P

De gezondheid bij de kromfohrländers.

 

Zoals gezegd is het ras opgebouwd uit de honden Peter en Fifi. In tegenstelling tot bij de opbouw van de meeste rassen is er bij de opbouw van het Kromfohrländer ras slechts 1 ander teefje gebruikt en verder niet. De stamboom van elke willekeurige kromfohrländer komt uit bij Peter en Fifi. Helaas besloot men al meteen in het allereerste begin tot een gesloten stamboek.

Door inteelt toe te passen leg je de gewenste eigenschappen vast, de pups van Fifi en Peter waren gezond en hadden vele goede eigenschappen. Door enkel deze nakomelingen te gebruiken legde men die zo gewenste eigenschappen vast. Helaas heeft de inteelt basis ook wat problemen gebracht, omdat je ook de onzichtbaar aanwezige ziektes en aandoeningen vastlegt. Door de zeer nauwe verwandschap tussen alle kromi's zie je helaas ook veel problemen. Zowel qua gezondheid als in karakter heeft de inteelt zijn weerslag.

 

Hierdoor is de kromfohrlander helaas niet een heel gezond ras. Met name Epilepsie is een aandoening die lastig uit het ras te krijgen is.

 

In het ras komen o.a. de volgende problemen voor:

  • Epilepsie
  • Corny Feed (Digitale Hyperkeratose)
  • Ziekte van Von Willebrand
  • Cataract
  • Auto Immuumziektes
  • Cystinurie
  • ED
  • Patella Luxatie
  • DM (degeneratieve Myelopathie)
  • Artrose en gewrichtsproblemen
  • Koehakkigheid en Franse stand van de poten.
  • Voedselallergieën en intoleranties.

 

Hieronder een uitgebreider overzicht van de problemen:

 

Epilepsie

Epilepsie is het aanvalsgewijs, meestal kortdurend, plaatsvinden van veranderingen in de elektrische activiteit van hersencellen, met stoornissen in de hersenfunctie tot gevolg; hierdoor gaat de controle over het lichaam enige tijd verloren.

Het ellendige van deze ziekte is dat men niet weet hoe het vererft en dat je niet kunt testen of je hond hier genen voor bij zich draagt. 
Binnen de Officiele Duitse rasvereniging wordt daarom gewerkt met een kanspercentage. Elke hond heeft een zogenoemde EPI waarde, deze waarde is continu veranderbaar. Als een nest gezond opgroeit gaan de waardes van de ouders en familie naar beneden, wordt een hond gemeld als lijder van de ziekte krijgt deze hond de EPI waarde van 1.0 (100%) en de waarde van alle aan deze hond verwante honden gaat omhoog. Deze aanpassingen werken steeds in de hele lijn door. 

 

Op het moment dat je als fokker een combinatie wilt maken mag de EPI waarde van het geplande nest niet boven de 0,0700 uitkomen. Je vermenigvuldigd hiervoor de EPI waardes van beide ouders. Bijvoorbeeld als een reu een waarde heeft van 0,13 en de teef heeft een waarde van 0,21 krijg je 0.13 x 0.21 = 0.0273. Deze combinatie is toegestaan. Hebben reu en teef beide een waarde van 0.30 krijg je als uitkomst 0.09. Dat mag niet, deze combinatie heeft een te hoog risico om pups met epilepsie te krijgen en zal dan dus ook worden afgewezen.  

 

Corny Feet

Ook wel Digitale Hyperkeratose of Hereditary Footpad Hyperkaratosis genoemd. Dit is een ongeneselijke aandoening aan de voetzooltjes (= Ballen in het Duits).
De voetzooltjes (eeltkussentjes) drogen uit en gaan barsten. Het ontwikkelt zich gedurende het 1e levensjaar.  Dit is voor de hond heel pijnlijk en vervelend, maakt lopen moeilijk. 
Gelukkig is deze ziekte wel te behandelen, waardoor de klachten verminderen en de hond er goed mee kan leven. Het is niet te genezen, daardoor zal een hond die lijdt aan deze ziekte zijn hele leven speciale zorg nodig hebben. 

Gelukkig is er voor deze ziekte sinds begin 2014 een DNA test beschikbaar. Met deze DNA test krijg je duidelijkheid of de hond een drager of lijder van deze ziekte is. Door nooit drager x drager te combineren kunnen er ook geen honden meer geboren worden die de ziekte daadwerkelijk hebben. Wel nog dragers van deze ziekte, maar dat is ook niet erg want een drager heeft nergens last van.

 

Ziekte van Von Willebrand

Bij de ziekte van Von Willebrand (een erfelijke ziekte) is er te weinig Von Willebrand factor (vWf), of werkt het vWf niet goed. De vWf is een stollingsfactor die tijdens het stollingsproces een lijmfunctie vervult. Het eiwit is namelijk nodig voor de hechting van bloedplaatjes aan het stolsel en het beschadigde bloedvat. vWf vormt een soort brug tussen een bloedplaatje en de beschadigde vaatwand.
Bij honden met von Willebrand werkt het bloedstollingssysteem minder goed. Afhankelijk van de ernst van de ziekte heeft de hond dan last van lichte tot ernstige bloedingen. Honden kunnen langer nabloeden na operatie, meer bloedverlies hebben bij de loopsheid, of bijvoorbeeld last van neusbloedingen.

 

Cataract

Dit is een abnormale troebeling van de lens en/of lenskapsel. In de praktijk betekend dit dat de hond steeds slechter zal gaan zien. Uiteindelijk zal de hond geheel blind worden.
Het is een ziekte die zich vaak pas op latere leeftijd openbaart. Het feit dat de honden op 2 jarige leeftijd nog perfect gezonde ogen hebben, wil helaas niet zeggen dat ze op 4 jarige leeftijd nog steeds goed gezonde ogen hebben.

Om de kans zo klein mogelijk te maken worden de ogen vlak voor een geplande dekking via een ECVO oogonderzoek onderzocht. Hierbij wordt het oog op diverse problemen, waaronder ook cataract, onderzocht door een oog-specialist.  Zo weten we in elk geval zeker dat op het moment van dekken, de moeder kerngezonde ogen heeft. 
 

Auto-immuunziekten: 

Dit is een verzamelnaam voor ziektes die ontstaan doordat het immuunsysteem lichaamseigen cellen en stoffen als lichaamsvreemd ziet. Het lichaam gaat dan antistoffen tegen deze eigen weefsels vormen. Het kan zich heel divers uiten. Het is mij niet bekend om welke varianten het precies gaat.  Helaas is hier ook niet op te testen.  Een lichaam ontwikkeld dit op een gegeven moment en helaas is het ongeneselijk.

Graag verwijs ik naar de VRK voor een uitgebreid overzicht van de bij hen bekende varianten: https://www.vrk-rauhaarige-kromfohrlaender.de/kromfohrl%C3%A4nder/krankheiten/auto-immun-erkrankungen/

 

Cystinurie

Cystine, een aminozuur, is een van de bouwstenen voor eiwitten. Aminozuren komen in het voedsel voor en worden via de darmwand opgenomen in het bloed. Onder normale omstandigheden komt een deel van de aminozuren vanuit het bloed in de eerst gevormde urine in de nier terecht. Ze worden echter direct daarna weer bijna volledig teruggevoerd in het bloed met behulp van een speciaal transportsysteem in de wand van de niertubuli. Aminozuren worden dus bij gezonde dieren niet uitgescheiden in de urine.
Bij honden met Cystinurie is er een defect in het transportsysteem dat het cystine terug moet brengen in de bloedbaan. In het zure milieu van de urine slaat cystine neer in de vorm van kristallen. Deze kristallen groeien in de loop van de tijd verder uit tot nier- en blaasstenen. De nier- en blaasstenen kunnen de urineleiders volledig blokkeren waardoor een levensbedreigende situatie ontstaat die acuut operatief ingrijpen noodzakelijk maakt.


Patella Luxatie

Dit is een aandoening waarbij de knieschijf af en toe, of permanent uit zijn groeve schiet. Hierdoor zit de knie dan tijdelijk of permanent op slot. Vaak zie je bij honden met Patella dat ze af en toe een bepaalde huppel hebben (op dat moment schiet de schijf in of uit de groef). Bij ernstige lijders zie je dat ze soms gewoon echt niet meer willen of kunnen lopen, opeens erg piepen tijdens het lopen maar later is er dan niet zoveel meer aan de hand als de knieschijf weer op zijn plek zit. 

 

ED en andere gewrichtsproblemen

ED en HD en andere aandoeningen en gevoeligheden in de gewrichten is altijd een lastig onderdeel van de fokkerij omdat het lang niet altijd erfelijk is.  Er is absoluut een erfelijke factor, maar het ontstaan ervan hoeft niet perse erfelijk te zijn.  Honden met perfecte heupen kunnen kinderen krijgen met hele beroerde heupen, maar andersom kan ook.

 

Dat is ook wel logisch als u bedenkt dat alle gewrichten op een leeftijd van 8 weken nog puur uit kraakbeen bestaat. Een te grote belasting op jonge leeftijd werkt het ontstaan van problemen in de hand. Verkeerde voeding kan ook grote gevolgen hebben. Ook vroege castratie kan hier invloed op uitoefenen.

We pleiten daarom voor goede, hoogwaardige voeding en gepaste beweging voor uw opgroeiende hond. En om hem zo lang mogelijk compleet te laten.  

 

Voedselallergieën en intoleranties.

Veel kromi's hebben helaas geen geweldig spijsverteringssysteem. Ze zijn gevoelig voor intolleranties en kunnen makkelijk voedselallergieën ontwikkelen.
Ze zijn kieskeurig en doorgaans niet heel voergericht.

Mijn beide dames kunnen absoluut niet tegen kip. Als ze kip eten krijgen ze rode traanogen en zeker bij Aismee zie je dan duidelijk traanstrepen ontstaan.
Dit komt omdat kip een reactie oproept rond de ogen en de traanbuisjes, de traanbuizen zijn op zo'n moment te nauw (mogelijk door zwellingen) en omdat de ogen geïrriteerd zijn en extra vocht produceren krijg je traanstrepen omdat het traanvocht niet via de normale traanbuisjes goed afgevoerd kan worden.
Op een kipvrij menu hebben ze dit probleem niet en tranen ze niet.

Rund en Zalm zijn intolleranties die in de loop der tijd zijn ontstaan en die vooral de meer typische intollerantie klachten veroorzaken zoals jeuk en rode poten (door het likken / bijten aan poten als gevolg van jeuk/huidirritatie)
Inmiddels staan mijn beide dames op een kip/rund/zalm vrij menu (BARF) en daarmee zijn deze problemen weer voorbij.

Bij de verschillende rasverenigingen en FB groepen hoor ik dit probleem vrij weinig, wel zie ik regelmatig traanstrepen bij kromi's dus ik vermoed dat dit een wijd verspreid probleem is, maar in welke mate is mij niet bekend.